Για τη φιλία και τους φίλους που χάνονται έχει χυθεί πάρα πολύ μελάνι. Είναι η απόσταση; Είναι η εποχή μετά την Πανδημία που μας έχει κάνει να «κακιώνουμε» πιο εύκολα; Οι ρυθμοί της σύγχρονης ζωής; Είναι εκείνο το ερώτημα που πλανάται από αρχαιοτάτων χρόνων ; «Υπάρχουν πραγματικοί φίλοι;» . Αν ναι. Τότε γιατί σε αυτή τη σύγχρονη εποχή «δεν μπορούν να χαρούν με τη χαρά σου;» Γιατί « σε περιμένουν στη γωνία;» . Ακόμα και μικρά παιδιά, με άριστους «δασκάλους» τους γονείς τους , κουτσομπολεύουν , λένε ψέματα και γενικά «τρώνε τα σωθικά» του διπλανού παιδιού – πού θεωρούσαν κάποτε φίλο – για να νιώσουν …κάποιοι !
Αυτή η κοινωνία του «είμαι ένα τίποτα» και « έτσι θα γίνω κάτι» γεννιέται από το ψέμα ! Συντηρείται με αυτό και προχωρά με αυτό. Αυτό θα πάρει μια μέρα …μαζί της! Τίποτα άλλο! Μην ξεχνάτε πώς στα κοινωνικά δίκτυα ζούμε πλέον το απόλυτο ψέμα : «Υπέροχες ζωές» εμφανίζονται σκρολάρωντας στην οθόνη μας , όλα είναι καλά και δεν υπάρχει «ψεγάδι». Κάπου όμως πίσω από την οθόνη υπάρχει κάτι εντελώς διαφορετικό που ούτε φανταζόμαστε , που πολλές φορές είναι σάπιο και βρωμά !
Όλοι είχαμε φίλους με τους οποίους μεγαλώσαμε μαζί, παίξαμε μαζί, πληγωθήκαμε μαζί, συμμαχήσαμε μαζί και περάσαμε πάρα πολλές φάσεις της ζωής μας. Οι φίλοι άλλωστε είναι η οικογένεια που επιλέγουμε να έχουμε. Κάποιοι κάνανε λάθη και αλληλοσυγχωρηθήκαμε (έτσι δεν είναι ο άνθρωπος;)Τι γίνεται όμως, όταν οι φίλοι χάνονται από τη ζωή μας;
Οι φιλίες δοκιμάζονται στην πορεία του χρόνου, ενώ άλλες διατηρούνται και άλλες χάνονται.
Οι φίλοι είναι σπουδαίο πράγμα. Αν έπρεπε να αναφέρουμε μόνο ένα όφελος που αποκομίζουμε από μια δυνατή και αληθινή φιλία, αυτό θα μπορούσε να είναι το ότι οι φίλοι αποτελούν αντίδοτο στη μοναξιά.
Επιπλέον, οι φίλοι μάς βοηθούν να αντιμετωπίσουμε την εξάντληση που νιώθουμε από τη δουλειά, να μειώσουμε το άγχος της καθημερινότητας. Και φυσικά, κι εμείς οφείλουμε να κάνουμε το ίδιο για εκείνους.
Όταν όμως μπαίνει το ψέμα , η ζήλεια, ο «κομπλεξισμός» τοτε τα πράγματα γίνονται επικίνδυνα. Όχι για αυτόν που βρίσκεται στο στόχαστρο αλλά για τους άλλους που πιστεύουν πραγματικά ότι μπορούν να φέρονται όπως θέλουν και να πληγώνουν ! Καλά φυσικά ότι όλα αυτά δεν είναι «χριστιανικά» σίγουρα το καταλαβαίνουμε . Είναι αυτά που λεγαν οι παλιοί «τα διαβολάκια που βρήκαν ευκαιρία και χορεύουν» .
Σύμφωνα με τους ειδικούς, το να έχεις υγιείς κοινωνικές σχέσεις είναι ένας από τους πιο αξιόπιστους προγνωστικούς παράγοντες για μια μακρά, υγιή ζωή.
Η αλήθεια είναι ότι όσο περνάνε τα χρόνια, χάνουμε διαρκώς φίλους, για πολλούς και διαφορετικούς λόγους. Απλά κάποιοι μελαγχολούν για αυτό, ενώ κάποιοι άλλοι το βιώνουν ως απόλυτα φυσιολογικό.
Η «δεξαμενή» των φίλων λειτουργεί αντιστρόφως ανάλογα με τα χρόνια μας. Όσο πιο νέοι, τόσο μεγαλύτερη και η ανάγκη της κοινωνικοποίησης και της αποδοχής από τους γύρω .
Μεγαλώνοντας, η δεξαμενή αδειάζει. Οι φίλοι που μένουν κοντά μας είναι «λίγοι και καλοί» και η προσπάθεια για να βρούμε καινούργιους δεν είναι πλέον προτεραιότητα.
Για δεκαετίες παρατηρείται σταθερή πτώση στον αριθμό των φίλων που έχει ο μέσος άνθρωπος. Είναι ένα Trend που ονομάστηκε ‘ύφεση των φίλων’.
Το 15% των σημερινών νεαρών ανδρών δεν έχει στενούς φίλους. Το ποσοστό αυτό ήταν στο 3% το ‘90, όταν το 45% είχε δηλώσει πως εάν χρειάζονταν κάποιον σε μια δύσκολη στιγμή τους, αυτός θα ήταν ένας στενός φίλος.
Σήμερα αυτό το ποσοστό είναι στο 35%.
Το 36% αναφέρει πως στα δύσκολα θα εμπιστευτούν τους γονείς τους.
“Όλο αυτό υποδηλώνει μια ριζοσπαστική μεταμόρφωση στα κοινωνικά δίκτυα που βλέπουμε να υπάρχουν και δη σε ό,τι αφορά τους νέους άνδρες” εξηγεί ο Ρίτσαρντ Ριβς, ανώτερος συνεργάτης του Brookings Institution, ο οποίος μίλησε στο Big Thing, για το αναδυόμενο φαινόμενο που μας αφορά όλους και λέγεται ‘ύφεση της φιλίας’.
Ο όρος ανήκει στον Ντάνιελ Κοκς, ιδρυτή και διευθυντή του Survey Center on American Life και ανώτερο ερευνητή στο American Enterprise Institute. Είναι ο επιστήμονες που έδωσε τα στοιχεία, τα οποία έγιναν άρθρο με τίτλο “πόσους στενούς φίλους χρειάζεται η υγεία μας;”
Η φιλία είναι μία δυναμική σχέση, η οποία χρειάζεται βάσεις. Όταν οι βάσεις αυτές μπουν σωστά, δύσκολα γκρεμίζεται. Για παράδειγμα, ένα κτίριο, για να χτιστεί, πρέπει να έχει γερά θεμέλια. Αν κάποια στιγμή το εγκαταλείψεις, αυτό θα αρχίσει να καταρρέει. Αλλά τα θεμέλια του θα υπάρχουν εκεί. Έτσι είναι κι η φιλία.