Του Αρχιμ. Ιακώβου Κανάκη Όταν ακούμε την λέξη προφήτης ο νούς μας πηγαίνει στον άνθρωπο που έχει προφητεύσει ένα γεγονός πριν αυτό πραγματοποιηθεί.
Ασφαλώς ο προφήτης είναι και αυτό. Όμως αυτή είναι η μόνη έννοια του όρου στην Αγία Γραφή; Ενώ η σύνθετη λέξη πρόφημι ετυμολογικά προέρχεται από τα «προ» και «φημί» δεν ερμηνεύεται ως προλέγω αλλά λέγω αντί κάποιου άλλου. Πράγματι, ο προφήτης μιλά αντί του Θεού, είναι το στόμα του Θεού στη γη.
Ο καθηγητής Σ. Καλαντζάκης αναφέρει: «Ο ελληνικός όρος «προφήτης» και ο αντίστοιχος εβραικός «nabhi’» δηλώνουν πρωτίστως αυτόν που ομιλεί εξ ονόματος κάποιου άλλου και δευτερευόντως αυτόν που προλέγει τα μέλλοντα. Εντεύθεν ο προφήτης, ως άνθρωπος του Θεού, είναι αυτός που ομιλεί αντ᾽ αυτού και διερμηνεύει τις βουλές εξ ονόματός Του.
Είναι άλλως το «στόμα του Θεού» και ο «ερμηνευτής του Θεού», κατά τον Ι. Χρυσόστομο δηλ. ο φορέας της θείας Αποκαλύψεως.
Σαφή επ᾽αυτού μαρτυρία έχουμε από το βιβλικό κείμενο, όπου ο Θεός, απευθυνόμενος στο Μωϋσή, του αναγγέλλει την επικείμενη εμφάνιση ενός νέου προφήτη, στο στόμα του οποίου θα εναποθέσει τους θείους λόγους του για να τους ανακοινώσει κατ᾽εντολήν του στο λαό του· «προφήτην αναστήσω αυτοίς…ώσπερ σε και δώσω το…
➪ Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου στο www.vimaorthodoxias.gr