Ένας αδικημένος παράδεισος
Στο μεταξύ, η Αθήνα μεγαλώνει, οι ανάγκες των κατοίκων αυξάνονται. Μία πεζή δυσοίωνη καθημερινότητα ξημερώνει και για τη Σαλαμίνα. Ένας κεντρικός αποχετευτικός αγωγός μεταφέρει τα λύματα της πόλης στο Ακροκέραμο του Κερατσινίου κι από κει τ΄ αμολάει ανεπεξέργαστα στον Σαρωνικό. Ένας διαρκώς ανατροφοδοτούμενος βόθρος μετατρέπει το υγρό τρίγωνο Κερατσίνι – Ψυττάλεια – Σαλαμίνα σε εστία μόλυνσης και δυσωδίας. Ο Σαρωνικός πέριξ του δυτικού πειραϊκού άκρου νοσεί. Οι ανατολικές ακτές της Σαλαμίνας πλήττονται κατάφορα. Το νησί με την όμορφη ακτογραμμή και τους εντυπωσιακούς δασικούς όγκους αδικείται…
Κάποτε η πολιτεία θα αναλάβει να αποκαταστήσει τη βλάβη. Με τη συγχρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης εγκαθιστά στην ακατοίκητη Ψυττάλεια Κέντρο Επεξεργασίας Λυμάτων, που αρχίζει τη λειτουργία του το 1994. Σε λίγα χρόνια η ζωή επανεμφανίζεται στον θαλάσσιο βυθό της περιοχής. Η θάλασσα βρίσκει το γαλανό της, ο άνεμος τη φρεσκάδα του και η Σαλαμίνα αναδεικνύει επιτέλους την ιστορία και τις ομορφιές της.
ΑΠΕ-ΜΠΕ
ΠΗΓΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ ΚΑΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΩΝ
– «Απομνημονεύματα» Ανδρέας Συγγρός / επιμ. Άλκης Αγγέλου (Εκδ. βιβλιοπωλείον της Εστίας, Αθήνα 1998)
– Ιστορία των Αθηναίων, Δ. Καμπούρογλου (Εκδ. ΠΑΛΜΟΣ, Αθήνα 1995)
– «Πρώτες ενθυμήσεις» Αρχείο της Π. Σ. Δέλτα Γ΄/ επιμ. Π. Α. Ζάννας (Εκδ. Ερμής, Αθήνα 1981)
– Περιοδ. «Φιλοτέλεια» (τ. 590-592, Μάιος – Οκτώβριος 1998), Αντ. Βιρβίλης «Το λοιμοκαθαρτήριο του Αγίου Γεωργίου Σαλαμίνος»
– Δήμος Σαλαμίνας
– Αρχείο Τ. Α. Μανιατέα
protothema.gr