«Ἡ μετάνοια τραβάει ὅλο τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ καὶ μὲ τὴν Θεία Χάρι μᾶς ἀπογειώνει καὶ μᾶς ἀνεβάζει στὸν οὐρανό. Μολονότι μένομε “στρωμένοι” κάτω, ταπεινούμενοι, ἐν τούτοις ἀνεβαίνομε, διότι ἡ μετάνοια εἶναι ὁ ἀναβατήρ πρὸς οὐράνωσι…».
«Ἡ μελέτη τῆς Ἁγίας Γραφῆς μεταμορφώνει τὴν ψυχὴ καὶ ἀποκαλύπτει τὸν Θεόν. Ἔχοντες τὸ Εὐαγγέλιον καὶ μελετῶντες αὐτό, φωτιζόμεθα…». «…Ὄχι ἀπλώς νὰ μελετᾶμε τὸν λόγο τοῦ Θεοῦ, ἀλλά νὰ τὸν ζοῦμε -ὅπως οἱ Πατέρες- βιωματικά.
Ὁ Θεῖος λόγος νὰ ποτίζη ὅλο μας τὸ εἶναι. Νὰ δουλεύωμε αὐτὸ πού διαβάζομε, νὰ ἔχη θέσι μέσα στὸν ἐαυτό μας. Νὰ ἔχωμε τὴν αἴσθησι ὅτι εἱς ἡμᾶς ὁμιλεῖ ὁ Ἄπ.
Παῦλος, ὅτι εἱς ἡμᾶς ἀπευθύνεται ὁ λόγος τοῦ Κυρίου, πού εἶναι ἡ ἀλήθεια, ἡ ζωὴ καὶ ἡ αἱωνιότης». «Ἐμεῖς ἤλθαμε ἐδώ γιὰ Θεία συνομιλία. Χρειάζεται πολλὴ προσευχὴ γιὰ τοὺς ἀνθρώπους.
Νὰ μᾶς ἐλεήση ὁ Θεὸς καὶ νὰ μᾶς ἀξιώση νὰ προσευχώμεθα γιὰ τὸν κόσμο. Γι’ αὐτό ἤλθαμε ἐμεῖς ἐδώ πέρα…». «Οἱ μοναχοί, ὅταν προσεύχωνται, ἀγκαλιάζουν ὅλο τὸ σύμπαν καὶ γίνονται συνήγοροι ὅλου τοῦ κόσμου.
Ἔτσι πρέπει νὰ γίνωμε. Νὰ πονᾶμε γιὰ ὅλον τὸν κόσμο, νὰ τὸν ἀγκαλιάζωμε καὶ νὰ τὸν παρουσιάζωμε ἐνώπιον του Θεοῦ». «Τὸ πᾶν εἶναι ἡ προσευχή.
Ἡ προσευχὴ θὰ ἀνοίξη τοὺς ὁρίζοντας τοὺς πνευματικοὺς καὶ…
➪ Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου στο orthodoxia.gr