Η Εικόνα της Παναγίας Οδηγήτριας, είναι ιστορικά η πρώτη εικόνα της Εκκλησίας, ιστορηθείσα από τον Ευαγγελιστή Λουκά, όπως μαρτυρεί και το σχετικό Μεγαλυνάριο του Παρακλητικού Κανόνος προς την Υπεραγία Θεοτόκο: «Άλαλα τα χείλη των ασεβών, των μη προσκυνούντων την Εικόνα Σου την σεπτήν, την ιστορηθείσαν υπό του Αποστόλου Λουκά ιερωτάτου, την Οδηγήτριαν». Κατά την συναξαριστική παράδοση ο Ιερός Ευαγγελιστής φιλοτέχνησε την εικόνα ζώσης της Υπεραγίας Θεοτόκου και εκείνη την δέχθηκε μετά μεγάλης χαράς και την ευλόγησε λέγουσα: «Η χάρις του παρ’ εμού τεχθέντος είη μετ’ αυτής».
Η Εικόνα αυτή διασωθείσα στην Παλαιστίνη, στάλθηκε στην Κωνσταντινούπολη, επί βασιλείας Θεοδοσίου Β’ του Μικρού, από την Αυτοκράτειρα Ευδοκία, ως δώρο στην αδελφή του Θεοδοσίου Αγία Πουλχερία (βλέπε 17 Φεβρουαρίου) και κατετέθη υπ’ αυτής στην Μονή των Οδηγών, της οποίας ήταν κτιτόρισσα. Η Εικόνα επετέλεσε αναρίθμητα θαύματα (όπως την διάσωση της Κωνσταντινούπολης το 717 μ.Χ., από τους Άραβες) και τελικά καταστράφηκε από τους Οθωμανούς κατά την Άλωση του 1453 μ.Χ.
Αντίγραφο της εικόνας βρίσκεται στη Μονή Ξενοφώντος του Αγίου Όρους.
Μεγαλυνάριον
Της Οδηγητρίας την θαυμαστήν, δεύτε νυν Εικόναν, προσκυνήσωμεν ευλαβώς, εξ ης θεία χάρις προέρχεται ως μάννα, τας των πιστών καρδίας, αεί εκτρέφουσα.
Έτερον Μεγαλυνάριον
Μήτηρ ως φιλόστοργος τοις πιστοίς, έδωκας, Παρθένε, ως ακένωτον ποταμόν, χάριτος ενθέου, την θείαν Σου Εικόνα, ην πίστει προσκυνούντες, Σε μεγαλύνομεν.
Έτερον Μεγαλυνάριον
Ρώσιν νέμει άφθονον των ψυχών, τας πληγάς, Παρθένε, θεραπεύει η Ση Εικών, τοις προσερχομένοις αυτή εν ευλαβεία και ύμνοις Σε τιμώσι, την Οδηγήτριαν.
Πηγή: Facebook Ι.Ν. Αγίου Νικολάου Πολιούχου Περάματος – Αττικής