Ἔνα ἀξιόλογο θαῦμα ποὺ έγινε λίγες ἡμέρες μετά τό μαρτύριο τοῦ Ἀγίου ἑνδόξου νεομάρτυρος τοῦ Χριστοῦ Ἰωάννου τοῦ Θεσσαλονικέως τό 1802 στή Σμύρνη εἷναι το ἑξής: Ἕνας νέος πῆρε μέ βαμβάκι ἀπό τό μαρτυρικό αἷμα καί εἶχε μεγάλη χαρά γι’ αὐτό καί τό φύλαγε μέ μεγάλη εὐλάβεια, σάν οὐράνιο θησαυρό. Πολλές φορές ἡ ἀδερφή του τόν παρακαλοῦσε νὰ τῆς δώσει λίγο αἱματοβαμμένο βαμβάκι, καί μέ κανέναν τρόπο δέν το δεχόταν.
Πέρασαν ἑφτά ἡμέρες καί συνεχῶς τὸν παρακαλοῦσε νὰ τῆς κάνει τή χάρη. Από τις παρακλήσεις της ὑποχώρησε καί τῆς ἔδωσε τό μισό. Πόσο χάρηκε ἐκείνη ὅταν ἔλαβε αὐτό πού ποθοῦσε, μπορεῖ νά τό καταλάβει κάθε φιλομάρτυρας.
Τό προσκύνησε, τό ἀσπάστηκε καί τό κρέμασε στά εἰκονίσματά της. Ἔπειτα ἄρχισε νά πλένει τὰ ροῦχα της. Δύο γειτόνισσες, ἡ μία ἡλικιωμένη καί ἡ ἄλλη νεώτερη, ἦρθαν μέ τά ἐργόχειρά τους γιὰ νὰ τῆς κάνουν συντροφιά.
Ὁ πρῶτος λόγος τῆς γυναίκας πού εἶπε σ’ αὐτές ἦταν τοῦτος: «Δόξα Σοι ὁ Θεός! Εὐτύχησα κι ἐγώ καί ἔλαβα ἀπό τό αἷμα τοῦ Μάρτυρος. Μεγάλο πράγμα!».
Τῆς λέει ἡ γριά: «Κρίμα στήν εὐλάβειά σου, κόρη μου. Τόν θεωρεῖς γιά Ἅγιο ἐκεῖνον; Εἶσαι γελασμένη. Ἔτσι κι ἐκεῖνος ὁ Μοσχοβίτης ἀγόρασε μέ τόσα λεφτά τό λείψανο του ὡς ἅγιο…
➪ Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου στο orthodoxia.gr