Ἄς ποῦμε ὅτι ἔρχονται οἱ Παγκοσμιοποιητές καί λένε: – Ἄν δέν πάρεις τό τσιπάκι, ψωμί δέν ἔχει, λεφτά δέν ἔχει, βενζίνη δέν ἔχει…. Τί θά κάνεις; Θά πεῖς: “νά τό πάρω γιά χάρη τοῦ παιδιοῦ μου”;.
Ὅπως ἔλεγε κάποιος: – Θά τό πάρω, γιατί ἔχω παιδιά… Τά παιδιά δηλαδή δέν ἔχουν Θεό; Δέν θά φροντίσει ὁ Θεός γιά τά παιδιά σου; Ἐσύ θά φροντίσεις; Αὐτός δηλαδή εἶχε μέσα του ἀπιστία, δέν ἐμπιστευόταν τόν Θεό, καί μέ ἕναν εὔσχημο τρόπο, μέ μιά τέτοια δικαιολογία, ἔλεγε θά τό πάρω γιά τά παιδιά, γιά νά μήν πεῖ, ὅτι δέν πιστεύει στόν Θεό. Ἐνῶ οὐσιαστικά αὐτό κρύβεται ἀπό πίσω. Αὐτός ὅμως πού πιστεύει, θά πεῖ: – Δέν μπορεῖ ὁ Θεός καί μ’ ἕνα φυλλαράκι τόν μήνα νά μᾶς τρέφει; Μπορεῖ.
Νά τρῶς ἕνα φυλλαράκι καί νά μήν πεινᾶς γιά ἕναν μήνα. Εἶναι δύσκολο αὐτό γιά τόν Θεό; Ὄχι, βέβαια! Πῶς ἔθρεψε 2.000.000 κόσμο μέσα στήν ἔρημο τοῦ Σινᾶ; Ἄμμο, πέτρες καί βράχια ἔχει ἐκεῖ.
Δύσκολα νά δεῖς κανένα χορταράκι. Πῶς ἔζησαν ἐκεῖ 2.000.000 ἄνθρωποι γιά σαράντα χρόνια; Ποιός τούς ἔτρεφε; Ὁ Θεός τούς ἔτρεφε. Κάθε μέρα τούς ἔδινε τό Μάννα.
Τό Μάννα ἦταν οὐράνια τροφή. Μάλιστα γινόταν στό στόμα τοῦ καθενός ἡ γεύση πού…
➪ Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου στο www.orthmad.gr