Ό,τι έγινε, έγινε. Ό,τι βάραινε, το αφήνω πίσω στα στασίδια. Δεν το κουβαλάω μαζί μου. Δεν του δίνω άλλο χώρο μέσα μου.Τούτη εδώ τη στιγμή, που η μέρα είναι ολάκερη μπροστά μου σαν λευκό φύλλο. Τον καφέ που θα πιω αργά, τα χαμόγελα των δικών μου, το φως που γέρνει μες στο σπίτι.
Απόψε, θα κοιμηθώ με την χάρη της Κυριακής ακόμα πάνω μου. Και αύριο, ό,τι φέρει, θα το συναντήσω αλλιώτικος: πιο ελαφρύς, πιο ήρεμος, πιο έτοιμος.
➪ Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου στο www.orthmad.gr
Το πρωτότυπο άρθρο ανήκει στο Orthodoxy Rodos .