Σὺν δάκρυσι σπείραντι τῷ Γεωργίῳ, Καιρὸς θερίζειν ἐστὶ σὺν εὐθυμίᾳ. Ὁ Ὅσιος Γεώργιος γεννήθηκε σ’ ἕνα χωριὸ τῆς Κύπρου ἀπὸ γονεῖς εὐσεβεῖς.
Εἶχε καὶ ἕνα μεγαλύτερο ἀδελφὸ ποὺ τὸν ἔλεγαν Ἡρακλείδη. Αὐτὸς λοιπόν, ὅταν ἀκόμα ζοῦσαν οἱ γονεῖς τους, πῆγε στοὺς Ἁγίους Τόπους γιὰ νὰ προσκυνήσει. Ἀφοῦ προσκύνησε, κατόπιν πῆγε στὴ Λαύρα του Καλαμῶνας ποὺ βρισκόταν κοντὰ στὸ σημερινὸ μοναστήρι τοῦ Ἀββᾶ Γερασίμου στὸν Ἰορδάνη καὶ ἐκεῖ ἔγινε μοναχός.
Ὁ δὲ Γεώργιος παρέμεινε κοντὰ στοὺς γονεῖς του. Ἀργότερα πέθαναν οἱ γονεῖς του καὶ ὁ Γεώργιος ἔμεινε ὀρφανός. Τότε τὸν παρέλαβε μαζὶ μὲ τὴν κληρονομιά του ὁ θεῖος του, ποὺ εἶχε μιὰ μοναχοκόρη καὶ ἤθελε νὰ τὸν κάνει γαμπρό του.
Ὁ Γεώργιος ὅμως δὲν ἤθελε νὰ παντρευτεῖ καὶ ἔφυγε στὸν ἄλλο του θεῖο, ποὺ ἦταν ἡγούμενος σ’ ἕνα Μοναστήρι. Ἀλλὰ ἐπειδὴ ὁ προηγούμενος θεῖος τοῦ πίεζε τὸν ἀδελφό του ἡγούμενο ν’ ἀφήσει τὸν Γεώργιο νὰ φύγει ἀπὸ τὸ μοναστήρι, ὁ Γεώργιος ἔφυγε κι ἀπό ‘κεῖ καὶ πῆγε στὸν ἀδελφὸ τοῦ Ἡρακλείδη στὴ Λαύρα τοῦ Καλαμῶνος. Ἄλλ’ ἐπειδὴ ἦταν νεαρὸς τὸν ὁδήγησε στὴ Μονὴ τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, τὴν λεγόμενη Χοζεβὰ ποὺ βρίσκεται σὲ μιὰ ἐρημικὴ καὶ ἄγρια χαράδρα κι εἶναι κοντὰ στὴν ἀρχαία Ρωμαϊκὴ ὁδό, ποὺ ὁδηγεῖ ἀπὸ τὰ Ἱεροσόλυμα στὴν Ἰεριχώ.…
➪ Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου στο orthodoxia.gr