Θα το πω ξεκάθαρα: δεν κρίνω πρόσωπα, ούτε μπορώ να γνωρίζω τις πληγές, τα βιώματα και τις προθέσεις του καθενός. Ο Θεός γνωρίζει. Ο κάθε άνθρωπος είναι απολύτως ελεύθερος να πράξει αυτό που επιθυμεί και θέλει και πρώτος εγώ θα υποστηρίξω αυτό το δικαίωμα του.Γι’ αυτό μιλάω. Γι’ αυτό επιμένω.
Όχι για να προσβάλω.
Το χώμα είναι μνήμη. Είναι η γή μου, η ρίζα μου, η σαρκωμένη και όχι ιδεατή ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΟΥ.
Η στάχτη είναι διαγραφή.
Όταν ο θάνατος γίνεται logistics, ο άνθρωπος γίνεται αντικείμενο.
Κι αυτό δεν είναι πρόοδος, είναι ήττα.
Το χώμα γράφει όνομα.
Η φωτιά σβήνει ίχνος.
Κι ο άνθρωπος δεν είναι για σβήσιμο.
Η καύση είναι η τελική νίκη του μηδενισμού: να μη μείνει ούτε σώμα, ούτε τόπος, ούτε μνήμη, μόνο “τέλος”.
ΠΗΓΗ: orthodoxianewsagency.gr
Το πρωτότυπο άρθρο ανήκει στο
Ι.Μ. Λαρίσης & Τυρνάβου
.