17 Απριλίου 2026Το πλήρωμα συμφώνησε απόλυτα. Όμως συνέχισε ο ιερέας:Απρίλιο του 1941«Αυτό λέγεται ανταρσία», ούρλιαζε ο ύπαρχος.«Λες προδότη τον ναύαρχο;», αντέτεινε ο ύπαρχος.«Όχι. Εκείνος θέλει να μας σώσει. Εμείς διαλέγουμε να πεθάνουμε».«Είναι αυτοκτονία να βγείτε. Θα πέσετε στις νάρκες».«Έτσι, θα βυθιστούμε και θα έχει εκτελεστεί η εντολή του ναυάρχου», μπήκε στη μέση ο ιερέας.«Αν βγείτε, οι Γερμανοί θα σας αιχμαλωτίσουν».«Κανένας δεν αιχμαλωτίζει τον ‘‘Αβέρωφ’’. Μας προστατεύει ο Κουντουριώτης», απάντησε σταθερά ο πλωτάρχης Δαμηλάτης.«Και ο Ύψιστος», συμπλήρωσε ο ιερέας.«Σήμα από το ‘‘Salvia’’», ανέφερε ο ασυρματιστής.Του Ηλιομαρκάκη γελούσαν και τα μουστάκια, καθώς το διάβασε φωναχτά:«Δίαυλος, επί του παρόντος, ελεύθερος από νάρκες».«Εις τάξιν απάρσεως».Μια βενζινάκατος μας πλησίαζε. Ο πλωτάρχης Δανηλάτης άφησε τη γέφυρα και κατέβηκε στο κατάστρωμα. Η ματιά του έδειχνε αδιόρατη ανησυχία αλλά οι κινήσεις του ήταν σταθερές και αποφασιστικές. Ο Βλαχόπουλος! Ναι. Ο πλοίαρχος Βλαχόπουλος ερχόταν να διεκδικήσει το πλοίο του. Ο πλωτάρχης Δανηλάτης στάθηκε προσοχή μπροστά του. Τον χαιρέτησε με σεβασμό. Και του παρέδωσε το ξίφος του απολογούμενος:«Έπραξα το καθήκον μου, όπως η συνείδησή μου το επέβαλλε».«Κράτα το. Έφερα καινούριο χώμα από την πατρίδα. Κατεύθυνσις Σούδα».Πανζουρλισμός. Ζητωκραυγές στο σκοτάδι από αλαλάζοντες αντάρτες, νόμιμους πια. Πρωί Μεγάλης Παρασκευής πιάσαμε Σούδα.«Ένα λιμάνι χωρίς λιμάνι», έγραφε ο ασυρματιστής.Ήταν κι άλλα πλοία εκεί.Κυριακή του Πάσχα, 20 Απριλίου του 1941, φτάσαμε σώοι στην Αλεξάνδρεια. Ως την Πρωτομαγιά, είχαν μαζευτεί εκεί 17 ελληνικά πλοία: 210 αξιωματικοί, 2.944 ναύτες.
ΠΗΓΗ
