Τοῦ Λάμπρου Κ. Σκόντζου Θεολόγου – Καθηγητοῦ Ἡ Ἐκκλησία μας ἔχει νὰ ἐπιδείξει «νέφος μαρτύρων», ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν, νέων καὶ γερόντων, εὐγενῶν καὶ ἀσήμων, πλουσίων καὶ φτωχῶν, ἐλευθέρων καὶ δούλων.
Εἶναι οἱ καλλίμαχοι Μάρτυρες, οἱ ὁποῖοι κλήθηκαν ἀπὸ τὶς περιστάσεις, νὰ δώσουν τὴ μαρτυρία τους γιὰ τὸν Ἐσταυρωμένο καὶ Ἀναστάντα Χριστό, ὡς τὸν μοναδικὸ Λυτρωτὴ τοῦ ἀνθρωπίνου γένους. Τὴ μαρτυρία τους αὐτὴ ἐπισφράγισαν μὲ ἀπίστευτες ταλαιπωρίες, τὸ αἷμα τους, καὶ ἐν τέλει μὲ τὴν ἴδια του τὴ ζωή. Ἕνα τέτοιο εὔοσμο ἄνθος τῆς ἀρχαίας Ἐκκλησίας εἶναι ἡ μεγαλομάρτυς καὶ παρθενομάρτυς ἁγία Παρασκευή.
Γεννήθηκε στὴ Ρώμη τὸ 2ο μ. Χ. αἰῶνα, ὅταν οἱ σκληροὶ καὶ ἀπάνθρωποι διωγμοὶ κατὰ τὸν Χριστιανῶν ἦταν σὲ πλήρη ἐφαρμογή.
Οἱ εὐσεβεῖς χριστιανοὶ γονεῖς τῆς Ἀγαθόνικος καὶ Πολιτεία, προφανῶς ἑλληνικῆς καταγωγῆς, οἰκονομικὰ εὔποροι καὶ κοινωνικὰ καταξιωμένοι, μετέδωσαν στὴν μονάκριβη κόρη τους τὴν εὐσέβειά τους καὶ τὴν πίστη στὸ Σωτῆρα Χριστό. Τὴν ὀνόμασαν Παρασκευή, διότι γεννήθηκε τὴν ἡμέρα τῆς Παρασκευῆς, κατὰ τὴν ὁποία προπαρασκευαζόμαστε γιὰ νὰ ἑορτάσουμε τὴν ἑβδομαδιαία ἑορτὴ τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου μας, τὴν Κυριακή. Ἡ εὐσεβὴς κόρη ἀπὸ παιδὶ ἄρχισε νὰ μελετᾶ τὸ λόγο τοῦ Εὐαγγελίου καὶ νὰ προσαρμόζει τὴ ζωή της στὴ ζωὴ τοῦ Χριστοῦ, τὸν Ὁποῖο ἀγάπησε μὲ ὅλη τὴ δύναμη τῆς ψυχῆς της.
Ξεχώριζε δὲ ἀπὸ τὰ ἄλλα κορίτσια τῆς Ρώμης γιὰ τὸν ἐνάρετο βίο…
➪ Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου στο orthodoxia.gr