Τοῦ Λάμπρου Κ. Σκόντζου Θεολόγου – Καθηγητοῦ Τὸ Ἅγιο Ὅρος ἀποτελεῖ τὴν κιβωτὸ τοῦ ὀρθόδοξου μοναχισμοῦ ἐδῶ καὶ χίλια χρόνια.
Ἀποτελεῖ δὲ δημιούργημα ἑνὸς μεγάλου ἄνδρα τῆς Ἐκκλησίας μας, τοῦ ἁγίου Ἀθανασίου του Ἀθωνίτου. Αὐτὸς ὑπῆρξε ὁ πρῶτος κτήτορας κοινοβιακῆς μονῆς στὸν Ἄθωνα, τῆς σεβάσμιας Μονῆς τῆς Μεγίστης Λαύρας. Γεννήθηκε τὸ 930 μ.
Χ. στὴν Τραπεζοῦντα τοῦ Πόντου ἀπὸ γονεῖς ποὺ εἶχαν ἔρθει ἀπὸ τὴ μακρινὴ Ἀντιόχεια. Δυστυχῶς πέθαναν νωρίς.
Ὁ πατέρας του πρὶν γεννηθεῖ ὁ Ἀθανάσιος καὶ λίγο καιρὸ ἀργότερα ἡ μητέρα του. Πρὶν πεθάνει ἡ μητέρα του βάπτισε τὸ νεογέννητο ἀγόρι καὶ τοῦ ἔδωσε τὸ ὄνομα Ἀβράμιος. Μιὰ εὐσεβὴς φίλη της καὶ μοναχή, ἀνάλαβε νὰ μεγαλώσει τὸ ὀρφανό.
Τὸ φρόντιζε σὰν δικό της παιδὶ καὶ τοῦ ἐνέπνευσε τὴν πίστη στὸ Θεό, τὴν εὐσέβεια καὶ τὴν ἀγάπη γιὰ τὸ μοναχικὸ ἰδεῶδες. Ὅμως καὶ αὐτή, ὅταν ἦταν ἑπτὰ χρονῶν τὸ παιδί, ἀρρώστησε καὶ πέθανε. Κάποιοι ἄλλοι συγγενεῖς τὸ περιμάζεψαν καὶ τὸ φρόντισαν ὥσπου νὰ ἐνηλικιωθεῖ.
Τὸν ἔστειλαν μάλιστα νὰ σπουδάσει στὰ ὀνομαστὰ σχολεῖα τῆς περιοχῆς. Περὶ τὸ 950 ἦρθε στὴν Κωνσταντινούπολη γιὰ νὰ συμπληρώσει τὶς σπουδὲς τοῦ, τὸν ὁποῖο φιλοξένησε καὶ φρόντισε μιὰ πλούσια ἐξαδέλφη του, σύζυγος ἀνωτέρου ἀξιωματικοῦ τοῦ βυζαντινοῦ στρατοῦ, Ζεφινεζέρ. Σπούδασε στὴ σχολὴ τοῦ ὀνομαστοῦ φιλοσόφου καὶ δασκάλου Ἀθανασίου.
Μάλιστα ἦταν τέτοια ἡ ἐπίδοσή του, ὥστε μετὰ τὴν ἀποφοίτησή , ἀνάλαβε καθήκοντα διδάσκοντος στὴ σχολή. Ἐκεῖ εἶχε τὴν…
➪ Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου στο orthodoxia.gr