Μάλιστα λέγεται ότι η τελευταία επίσκεψη του Αρχιεπισκόπου στον Πρωθυπουργό, στο Μέγαρο Μαξίμου, χρεώνεται – και όχι πιστώνεται αφού δεν πρόκυψε τίποτα το σημαντικό και ανακοινώσιμο από αυτή την συνάντηση- στον συγκεκριμένο πληθωρικό και μάλλον αμετροεπή κληρικό που δεν ξέρει που να σταματήσει.
Πρόκειται για έναν νεόκοπο Αρχιμανδρίτη ο οποίος χωρίς να επιδείξει μέχρι σήμερα κάποιο σημαντικό έργο ανελίχθκε- κρίμασιν οις οίδε Κύριος – ταχύτατα τις βαθμίδες της Εκκλησίας σε διάφορα νευραλγικά πόστα της Εκκλησίας, χάρη στην εύνοια που του έδειξαν οι προϊστάμενοι του. Αρχικά ανήκε στο δυναμικό της Ι. Μητρόπολης Νέας Ιωνίας και η γνώση της Αγγλικής γλώσσας ( αφού έχει γεννηθεί στις ΗΠΑ) τον κατέστησε απαραίτητο σε μεγάλες και μερικές φορές απόρρητες συναντήσεις. Αυτό έδωσε αέρα στα πανιά του και στα ράσα του. Έτσι το πέρασμα του στην ΕΚΥΟ στην οποία αυτοπροβαλλόταν ως ο υπ´αριθμόν 2 μετά τον Γενικό Διευθυντή Αρχιμ. Νικόδημο Φαρμάκη δεν αποτέλεσε έκπληξη.
Πολύ γρήγορα όμως, όπως λένε οι φήμες που δεν διαψεύστηκαν, έχασε την εύνοια αυτών που τον προωθούσαν δηλαδή του Σεβ. Νέας Ιωνίας Γαβριήλ του οποίου είναι και χειροτονία αλλά και του άμεσου προϊσταμένου του στην ΕΚΥΟ Αρχιμ. Νικοδήμου Φαρμάκη.
Και η εξέλιξη αυτή ήταν αναμενόμενη εξαιτίας του παρεμβατικού χαρακτήρα του που τον έκανε να είναι μέσα σε όλα, και αυτό αν δεν αμβλυνθεί θα σταθεί επιζήμιο στη ζωή του και στην πορεία του μέσα στην Εκκλησία διότι κάθε μέρα δεν βρίσκει κανείς ευεργέτες σαν τον Σεβ. Γαβριήλ και τον π. Νικόδημο.
Και είναι απογοητευτικό όχι γιατί ανήλθε τις βαθμίδες της εκκλησιαστικής εξουσίας,μέσα σε λίγα χρόνια,με αυτή την ασυνήθιστη ταχύτητα από την εις διάκονο χειροτονία του και εντεύθεν, αλλά διότι η διοίκηση της Εκκλησίας δίνει αυτό το κακό παράδειγμα με τέτοιες κραυγαλέες διακρίσεις.
Δηλαδή τι μας λέει και τι περνά η διοίκηση της Εκκλησίας μας προς τους άλλους κληρικούς μας οι οποίοι επιτελούν με αυταπάρνηση το έργο τους; Ότι για να ανέλθει κανείς τα αξιώματα της εκκλησιαστικής διοίκησης και να φτάσει και από μία μικρή και ανώριμη ηλικία να αναλαμβάνει καθήκοντα Γεν. Αρχιερατικού Επιτρόπου της μεγαλύτερης Μητρόπολης της Εκκλησίας της Ελλάδος,της Αρχιεπισκοπής, δεν χρειάζεται να έχει εμπειρία,δεν χρειάζεται να έχουν λευκανθεί τα γένια του και τα μαλλιά του στην υπηρεσία της Εκκλησίας και στον αγώνα της καθημερινότητας , δεν είναι απαραίτητο να έχει αναπτύξει ζηλευτή ενοριακή δράση, δεν πρέπει να έχει δημιουργήσει σημαντικό φιλανθρωπικό έργο ή να έχει διακριθεί στο κήρυγμα και στην συγγραφή ή τέλος να είναι ένας δακτυλοδεικτούμενος κληρικός. Τίποτα από τα παραπάνω δεν μετρά, όσο το να έχει κανείς καλές δημόσιες σχέσεις.Να ακουμπά σε αυτές και να ανεβαίνει! Να έχει ανθρώπους να τον σπρώχνουν «σαν του κισσού το πλάνο ψήλωμα».
Και για να θυμηθούμε τον πάντα διαχρονικό Γεώργιο Δροσίνη:
Δε θέλω του κισσού το πλάνο ψήλωμα
σε ξένα αναστυλώματα δεμένο.
Ας είμαι ένα καλάμι, ένα χαμόδεντρο.
Μα όσο ανεβαίνω, μόνος ν’ ανεβαίνω.
Δε θέλω του γυαλιού το λαμπροφέγγισμα,
που δείχνεται άστρο με του ήλιου τη χάρη.
Θέλω να δίνω φως από τη φλόγα μου,
κι ας είμαι κι ένα ταπεινό λυχνάρι.
Κάποτε ο Μακαριώτατος στενοχωρήθηκε όταν του είπα ευθέως και μάλιστα γραπτώς( ήταν τότε Μητροπολίτης Θηβών) ότι για διάδοχο του Σεραφείμ προτιμώ τον Δημητριάδος Χριστόδουλο και θα κάνω ο,τι μπορώ για να τον δω Αρχιεπίσκοπο.
Και εκείνος μου απάντησε:
-Ε, βέβαια εγώ δεν έχω τόσες δημόσιες σχέσεις όσες εκείνος για να με θέλεις.
Και του ανταπάντησα:
-Δεν αρκούν οι δημόσιες σχέσεις για να γίνει κανείς αποδεκτός. Πρέπει να δείχνει ότι έχει και φόβο Θεού αλλά περιεχόμενο ώστε να μπορεί κανείς να βασίζεται σε αυτόν. Αλλιώς θα εκτεθεί και θα γελοιοποιηθεί και θα εκθέσει και την Εκκλησία.
Και ο χρόνος και τα γεγονότα με επαλήθευσαν.
Τα στελέχη- συνεργάτες που προωθεί ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος αφ´ης στιγμής εξελέγη Αρχιεπίσκοπος Αθηνών είναι κληρικοί που διέθεταν και διαθέτουν δημόσιες σχέσεις.
Και αυτούς που προώθησε μέχρι τώρα εκτός από τις δημόσιες σχέσεις έχουν παράξει και συνεχίζουν να παράγουν έργο θαυμαστό.
Στην τελευταία προαγωγή μας εξέπληξε και ευχόμαστε να επαληθευτεί το κριτήριο του, το οποίο είναι ολοφάνερο ότι δεν θα σταματήσει εκεί!
Για μας που μπορούμε και διαβάζουμε τον πανέξυπνο Ιερώνυμο είναι ολοφάνερο ότι με την κίνηση αυτή θέλει να μας πει ότι βρήκε διάδοχο του Πρωτοσυγκέλλου Αρχιμ. Βαρνάβα Θεοχάρη ο οποίος μπορεί εφεξής να ελπίζει ότι η προαγωγή του δεν θα αργήσει και έτσι θα λήξει επιτυχώς η δύσκολη αυτή συγκατοίκηση.
Εμείς θα παρακολουθούμε από κοντά τα τεκταινόμενα και θα καταγράφουμε τα γεγονότα. Στις προθέσεις μας δεν είναι να αδικήσουμε κανέναν.
Το πρωτότυπο άρθρο ανήκει στο Εξάψαλμος .