Από τον ΓΙΑΝΝΗ ΖΑΝΝΗ*Το άλλο περιστατικό συνέβη στην Καππαδοκία, πριν την ανταλλαγή των πληθυσμών. Τότε συνυπήρχαν ειρηνικά οι απλοί κτηνοτρόφοι, Χριστιανοί και Μουσουλμάνοι και στην περιοχή που έβοσκαν τα κοπάδια τους υπήρχε ένα ερειπωμένο εκκλησάκι, στο οποίο σώζονταν τρεις τοιχογραφίες: Ο Άγιος Νικόλαος, η Θεοτόκος βρεφοκρατούσα και ο Άγιος Γεώργιος έφιππος. ένας Τούρκος τσοπάνης έβλεπε ένα Χριστιανό γείτονά του να αφήνει το κοπάδι του χωρίς επίβλεψη, προκειμένου να κάνει άλλες δουλειές και τον ρώτησε πως κάνει κάτι τέτοιο, χωρίς να φοβάται μήπως χάσει τα πρόβατά του, είτε από κλοπή είτε από τα αγρίμια που μπορεί να κατασπάραζαν τα πρόβατα. Εκείνος απάντησε ότι παρακαλούσε του Αγίους το εξωκκλησιού να το φρουρούν. Και σε ερώτηση του Τούρκου, αν κι εκείνος μπορούσε να ζητήσει τη βοήθεια των Αγίων, ο Ρωμιός απάντησε θετικά.
Έτσι, άφησε το κοπάδι για να βοηθήσει την ετοιμόγεννη γυναίκα του, αλλά όταν επέστρεψε δεν βρήκε ούτε ένα πρόβατο. Μπήκε στο εκκλησάκι, κοίταξε λυπημένος τις εικόνες και είπε «Καλά εσύ (στον Άγιο Νικόλαο) είσαι ηλικιωμένος, δεν μπορούσες να τρέξεις. Αλλά κι εσύ Κυρά μου (στην Παναγία), γυναίκα, και με το βρέφος αγκαλιά, ούτε εσύ μπορούσες. Εσύ όμως (στον Άγιο Γεώργιο), κοτζάμ παλληκάρι και καβαλάρης, δεν μπορούσες να τρέξεις να σταματήσεις τους κλέφτες;». Και ο Άγιος, συνεχίζει η διήγηση, έχοντας καμφθεί από την πίστη και την απλότητα του Τούρκου, βγήκε καβαλάρης από την εικόνα και έφερε πίσω όλο το κοπάδι του.
Οι μουσουλμάνοι επικαλούνται τους Αγίους μας με απλοϊκή πίστη και εκείνοι ανταποκρίνονται στην απλότητα αυτή, κατά τον λόγο του Χριστού: «Κατὰ τὴν πίστιν σου γεννηθήτω σοι».
Τα θαύματα αυτά, μπορεί κανείς να πει ότι είναι η διαρκής πρόσκληση του Τριαδικού Θεού προς τα παιδιά Του που δεν Τον γνωρίζουν ακόμη, για να προσέλθουν στην αληθινή Πίστη.
*Αναδημοσίευση από την εφημερίδα “Ορθόδοξη Αλήθεια”